حرکات تمرینی

تاثیر 55 هفیته تمرین مقاومتی با شدت متوسط بر متابولیسم چربی و كربو هیدارت

طی یک فعالیت زیر بیشینه تمرین یا فعالیت بدنی مناسب باعث کاهش سوخت کربوهیدرات و افزایش سوخت چربی در طی فعالیت
بدنی با شدت متوسط می شود، در صورتی که طی فعالیت با شدت باال افزایش میزان سوخت کربوهیدرات و
گلوکز نشان داده شده است. اهمیت تمرینات مقاومتی به عنوان یک عامل برای سالمت و توانایی بهبود
عملکرد توسط جوامع علمی پزشکی مشخص شده و اخیراً انجمن قلب آمریکا نقش احتمالی تمرینات
مقاومتی برای بیماران با نارسایی احتقان قلب را در راهنمای خود گنجانده است. با این وجود بیشتر
تحقیقات به مطالعه اثرات تمرین مقاومتی بر هورمون ها، قدرت عضالنی و سیستم عصبی عضالنی تمرکز
کرده اند. و اطالعاتی در رابطه با تثثیر طوالنی مدت تمرینات مقاومتی بر سوخت کربوهیدرات و چربی در
مردان جوان وجود ندارد. بنابراین تحقیق حاضر طراحی گردید تا تثثیر 00 هفیته تمرین مقاومتی فزاینده را
بر اکسیداسیون چربی و کربوهیدرات و همچنین سطح کلسترول استراحتی گلیسرول، اسید چرب آزاد،
گلوکز، انسولین و شاخص مقاومت انسولین را مورد بررسی قرار دهد. روش شناسی: 02 مرد سالم
جهت( چربی درصد 09/9±0/8 ،بدنی توده شاخص مربع متر بر کیلوگرم 09/21±0/6 سال 06/91±0/21(
شرکت در تحقیق داوطلب شدند و به طور تصادفی به دو گروه تمرین و کنترل تقسیم گردیدند. بعد از دو
جلسه آشنایی با تمرین با وزنه، حداکثر قدرت )1Rm )برای همه آزمودنی ها در 9 حرکت تعیین گردید.
گروه تمرین یک برنامه تمرینی مقاومتی را برای مدت 00 هفیته و 9 جلسه در هفیته اجرا نمودند، در حالی
که گروه کنترل در طی این 00 هفیته در هیچ فعالیت ورزشی شرکت نکردند. برنامه تمرینی مقاومتی شامل
سه ست 02 تایی برای هشت حرکت با وزنه با شدت های 11( چهار هفیته اول(، 61( چهار هفیته دوم( و 91
)چهار هفیته سوم( درصد RM-1 را اجرا نمودند. قبل و بعد از تمرین میزان اکسیژن مصرفی و دی اکسید
کربن )نفس به نفس( در طی 92 دقیقه فعالیت استقامتی با شدت 91 %ضربان قلب بیشینه که تقریباً معادل
با 61 %حداکثر اکسیژن مصرفی است برای محاسبه اکسیداسیون چربی و کربوهیدرات با استفاده از فرمول
فراین اندازه گیری شدند. دو نمونه خونی استراحتی قبل و 99 ساعت بعد از 00 هفیته تمرین برای اندازه
گیری غلظت NEFA ،گلیسرول، گلوکز و انسولین گرفیته شد. برای تعیین اثر تمرین تفاوت بین دادههای
قبل و بعد از تمرین در دو گروه با استفاده از آزمون test-t مستقل باهم مقایسه شدند. و مقایسه درون
گروهی هم با استفاده از آزمون test-t زوجی صورت گرفیت. یافیته ها: مقادیر سوخت چربی به ترتیب قبل و
2/96±2/29 و 2/99±2/29 کنترل گروه برای و 2/9±2/29 و 2/99±2/29 تجربی گروه برای تمرین از بعد
بود. با آنالیز آماری داده ها تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نگردید. )098/2=p و 28/0=-t18 .)
همچنین مقایسه جداگانه داده ها در هر گروه قبل و بعد از تمرین تغییر معناداری در سوخت چربی را نشان نداد. )گروه تجربی 998/2=p و 29/0=t9 )گروه کنترل 692/2=p و 98/2=t18 .)داده های مربوط به سوخت
کربوهیدرات به ترتیب بعد از 00 قبل و بعد از 00 هفیته تمرین برای گروه تجربی 00/2±08/0 و
هفیته 00 از بعد کربوهیدرات سوخت. بود 0/0±2/00 و 0/00±2/09 کنترل گروه برای و 0/69±2/00
تمرینات مقاومتی در مقایسه با گروه کنترل کاهش یافیته بود )220/2=p و 92/9=t18 ،)هرچند که مقایسه
جداگانه داده ها قبل و بعد از دوره تمرین تغییر معناداری در کربوهیدرات را نشان نداد. ) گروه تجربی
219/2=p و 06/0=t9 و گروه کنترل 000/2=p و 96/0=t9 .)آنالیز آماری سطوح پارامتری خون نشان داد که
و( t18=/180 و p=2/169( گلیسرول(، t13=/60 و p=2/11( NEFA بر معناداری تثثیر مقاومتی تمرین
شاخص مقاومت انسولین )29/2=p و 20/0=-t18 )ندارد. نتیجه گیری: براساس یافیتههای این تحقیق می
توان نتیجه گیری نمود که 00 هفیته تمرینات مقاومتی منجر به کاهش سوخت کربوهیدرات در طی یک
فعالیت با شدت متوسط می شود، اما بر سوخت و ساز چربی و همچنین مقاومت انسولینی تثثیری ندارد.

مجری: مینو باسامی
عضو هیئت علمی دانشگاه عالمه طباطبایی ـ 9731

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *